Simonelips2

Simone Lips maakt verpakkingen steeds duurzamer

Eigenlijk spreken we Simone Lips een beetje op een raar moment. Ze is namelijk net gestopt met People of Tomorrow, het bedrijf waarmee ze de afgelopen tijd werkte aan duurzame voedselverpakkingen. Maar de Bossche zit vol goeie moed om een nieuwe baan te vinden waar ze haar duurzame ambities in kan zetten.

Hoe gaat het met je?
Met mij gaat het goed hoor! Een beetje een gek jaar natuurlijk, zo met corona. En ik ben het bedrijf dat ik ben begonnen gestopt. Dus ik ben momenteel bezig met solliciteren.

Ja, even daarover hoor, want People of Tomorrow dat was best bijzonder! Kun jij in het kort uitleggen wat jouw onderneming inhield?

Zeker! In 2018 ben ik begonnen met People of Tomorrow, en wat wij deden was verduurzaming van product en verpakking. Ik heb Food Innovation gestudeerd op de HAS hogeschool, en de verpakking was dus mijn stuk. Jens, mijn collega, deed een stukje voeding en zo hielpen wij best wel een paar hele mooie bedrijven met de verduurzaming van hun product en een vertaalslag naar de markt maken. Dat hebben wij een jaartje of 1,5 gedaan.

 

“Grayson’s Bakery is een heel sociaal bedrijf: heb je bijvoorbeeld vast gezeten, dan telt dat niet. Je bent daar om te werken.”

Hoe deden jullie dat dan?
We waren eigenlijk superbrutaal! Toen we nog niet eens echt waren begonnen klopten we al bij producenten aan om dat verhaal te vertellen. Zo legden we vaak connecties met fabrieken die dat materiaal maken. Die hebben natuurlijk eigen klanten waarvoor ze produceren, maar ze missen soms die vertaalslag. Dus iemand die mee gaat denken met de klant.
Wat er gebeurde was: èn ons verhaal werd sterker -want door te oefenen krijg je tips en tricks en ben je steeds weer aan het oefenen met pitchen- èn zij gingen ook achter ons staan want we waren met z’n 2en. Je maakt jezelf veel groter door je aan een producent te koppelen. En die namen ons vervolgens weer allemaal mee naar evenementen. Daar zijn we goed gaan netwerken, en zo kwamen er steeds meer opdrachten binnen.

Wat sprong er voor jou echt uit?
Ik heb natuurlijk heel veel toffe dingen mogen doen! Maar er was één bedrijf wat echt wel heel bijzonder was. Een bakery die in New York zit en die de brownies maken voor Ben en Jerry’s en Starbucks. Een heel mooi bedrijf; als je daar solliciteert wordt er niet naar je achtergrond gekeken. Heb je bijvoorbeeld vast gezeten, dan telt dat niet. Je bent daar om te werken. Ze zeggen dan ook: wij bakken brownies zodat mensen kunnen werken. Een heel sociaal bedrijf.
Toen Ben en Jerry’s net was overgenomen door Unilever vonden zij dat de brownies beter in Nederland afgenomen konden worden. Dus openden ze in Rotterdam een vestiging, en daarvoor hebben wij een opdracht gedaan. We hielpen ontwikkelen met een brownie voor de Nederlandse markt. Want wij zijn geen brownie eters, of nou ja we lusten ze wel, maar ze moeten voldoen aan de Nederlandse standaard. Daarbij moest ook een passende, duurzame verpakking worden bedacht. Dat was eigenlijk onze eerste klus en een hele mooie om op ons portfolio te mogen zetten.
Daarna hebben we ook mogen werken voor Beemster kaas en Willicroft, die maken plantaardige kaas van cashewnoten. Al met al hebben we best wel hele toffe dingen mogen doen.  Binnen een half jaar werden we bijvoorbeeld al uitgenodigd op een congres in Glasgow. Dat waren echt best wel hele mooie kansen die op ons pad kwamen.

Waarom is het nu voorbij?
Ik heb in augustus het besluit genomen. Ooit ben ik begonnen samen met Jens de Visser. Die nam in april al het besluit on om niet verder te gaan, omdat hij zich wilde ontwikkelen op een manier die binnen People of Tomorrow niet mogelijk was. Toen kwam corona en voelde het heel eenzaam, het alleen werken. Ik kon niet meer bij mijn deelkantoortje zitten. En daarnaast ben ik zo jong, ik wilde eigenlijk nog wel meer ervaring opdoen en mijn horizon verbreden. Op een gegeven moment was ik nog maar half, half bezig, en dacht ik: ik kan beter stoppen.

 

“Op een gegeven moment was ik nog maar half, half bezig, en dacht ik: ik kan beter stoppen.”

En naar wat voor iets ben je op zoek?
Uiteindelijk is het voor mij belangrijk dat ik het gevoel heb dat ik er iets aan bij kan dragen. Ik ben People of Tomorrow begonnen nadat ik in Ecuador was geweest waar ik zag dat er veel afval op de weg lag. Ik dacht van: hier kan ik echt iets aan doen. Het liefst in de duurzame hoek, ik hoop voor een bedrijf dat zich bezighoudt met duurzaamheid. Corona zorgt er helaas voor dat er overal een vacaturestop is. Dus het is best een lastige tijd om te zoeken. Maar ik kom wel op mijn pootjes terecht!

Had je altijd al iets met duurzaamheid?
Nou kijk bij Food Innovation was ik al een beetje bezig met duurzaamheid, maar tijdens mijn studie zag je heel erg een shift daarin. Toen ik begon was het een klein onderdeel en nu als je begint gaat het alleen maar over duurzaamheid. Het is echt heel interessant om te zie hoe dat ook allemaal meebeweegt.
Wat mij heeft geïnspireerd is die stage in Ecuador. Ik vond het altijd al leuk om aan verpakkingen te sleutelen om te kijken hee hoe kun je nou minder materiaal gebruiken. Uiteindelijk gaan dan de kosten ook omlaag. En toen ik terugkwam van mijn stage kon ik meedoen aan een traject om binnen een half jaar je eigen onderneming op te zetten. Ik dacht: ik zie wel of het lukt, en als het lukt is het fijn!

Is het volgens jou belangrijk dat juist jonge mensen zich met duurzaamheid bezig houden?
Ja, zeker! Wat wel interessant was: ik was nog student toen ik begon. Ik ging mee met grote spelers die dachten: wat moet ik hier nou mee, wat heb jij nou te zeggen? Maar ik gebruikte het ook in mijn voordeel. Je hebt wel weinig ervaring zeiden ze. Daarop zei ik dan: ja maar luister eens, ervaring heeft er ook voor gezorgd dat we nu zijn waar we zijn. We hebben juist mensen die anders denken nodig om een andere kant op te gaan. Jonge mensen die niet te veel beren op de weg zien die gaan echt het verschil kunnen maken. En als we dan gaan samenwerken met mensen die wel die ervaring hebben, kun je zo’n ontzettend sterk team vormen. Daarom vind ik dat juist als je iets wil veranderen, je jonge mensen nodig hebt.
Als we het over duurzaamheid hebben dan gaat het over 2050. En dan weet ík in ieder geval zeker dat ik nog werkzaam ben. Ik ben nu zo ver dat ik ben opgeleid en iets kan gaan doen, en ook zo ver dat ik nog iets kan creëren dan. En soms spreek ik iemand die nu een mooie functie heeft in een bedrijf, en die is er over 15 jaar niet meer maar met pensioen.

Wat is dat jij wilt bereiken in de toekomst?

Mijn persoonlijk doel is dat ik onderdeel wil zijn van de voedseltransitie. Ik weet dat het een grote impact maakt op het milieu maar als we ons best doen dan weet ik zeker dat we ook een hele hoop goed kunnen maken. Ik vind alle innovaties die nu opkomen zo tof, en ik wil daar aan meewerken. Ik wil daarin het verschil maken. Ook al verander ik maar een klein stukje, dat kan zo’n domino effect geven op de wereld, dan maken we echt het verschil. Ik wil straks kunnen zeggen dat me dat gelukt is. Dat ik me daarvoor heb ingezet.