TAXIE

Kijk tegen niemand op

“Verandering begint bij gewone mensen die een betekenisvol leven nastreven.” Dit zijn de woorden van Ruud Zandvliet, een jaar na de bekendmaking van de eerste DJ100, waar hij – samen met zijn studievriend Edvard Hendriksen – als oprichter van de Social Enterprise Taxi Electric in stond. Hij wil graag drie moment delen, die zijn kijk op duurzaam leiderschap hebben veranderd. Lees hier zijn blog:
 
Bij de bekendmaking van de DJ100 stond ik te luisteren naar één van de sprekers op het slotevenement. Een uitspraak is mij bijgebleven: “Niemand heeft de macht de wereld alleen te veranderen. Dus zijn we allemaal verantwoordelijk.” Met andere woorden, de elite kan ons klimaatprobleem niet oplossen. De visie en de drive ontbreekt ze misschien. Maar zelfs als ze het zouden willen, het zou ze niet lukken. Dus zijn we allemaal verantwoordelijk.
 
Enkele maanden later werd ik gevraagd een presentatie te houden over leiderschap (nota bene door de ANWB, toen nog onder de leiding van Guido van Woerkom). Tot dat moment had ik nooit lang nagedacht over leiderschap. Ik heb mijn verhaal gehouden over drie mensen die mij tot de verbeelding spreken: Martin Luther King, JFK en zijn broer Robert F. Kennedy.
 
Wat deze mannen bindt, is voor mij de essentie van leiderschap. Alle drie hadden ze een droom. Ze waren bereid ambitieuze doelen te stellen, zichzelf hier aan te committeren en de moed zichzelf kwetsbaar op te stellen. En alle drie hadden ze de wil een betekenisvol leven te leiden, in dienst van een hoger doel. Alle drie zijn ze te vroeg gestorven. Hun leven was kort maar betekenisvol.
 
Vrij vertaalt naar vandaag de dag. De basis van leiderschap is het na streven van een betekenisvol leven. Dat betekent zelf de wedstrijd kiezen in plaats van mee te doen met de rat race om aanzien en financieel succes. Er zijn veel goede zaken om voor te strijden, de duurzamere samenleving is er slechts één van.
 
Voor de zomer werd ik gevraagd mee te werken aan een “leadership challenge”. Op zichzelf een ironische paradox. Ik moet het toch even kwijt, want welke leider doet nu mee aan een wedstrijd. De basis van leiderschap is toch echt dat je een eigen visie vormt en volgt. Niet dat je op zoek gaat naar erkenning. Meedoen aan een leiderschap wedstrijd houdt per definitie in dat de één voor de dromen van een ander kiest.
 
Terwijl ik hierover sprak, keek ik naar buiten en zag ik Herman en Wouter. Twee mannen van rond de vijftig die zich sinds de oprichting van Taxi Electric dag en nacht hebben ingezet om van er een succes van te maken. Mannen die in hun privé leven net zo betrokken zijn als op het werk. Die vrijwilligerswerk doen, met een elektrische scooter naar het werk komen en die zorgen voor iedereen in hun omgeving. Een van hen heeft zelfs het ex-vriendinnetje van zijn zoon in huis genomen toen zij nergens anders terecht kon.
 
Herman en Wouter zijn mannen die waarschijnlijk nooit in lijstjes te zien zullen zijn, maar ze zijn zoveel betere voorbeelden dan de CEO´s en 2e Kamerleden die we dagelijks op tv zien. Dankzij hen realiseerde ik mij dat de toekomst van leiderschap decentraal is, net als de meeste oplossingen van duurzame vraagstukken.
 
Neem dus je verantwoording en kies voor een betekenisvol leven. Ook als dat betekent dat je daardoor minder in de spotlight staat. En kijk nooit meer op tegen de mensen uit de lijstjes maar kies je eigen wedstrijd. Dan zal je ooit middenin het lijstje staan van alles wat jou dierbaar is.